تولید بیش از ۳۲ هزار تن برنج سفید در آذربایجان شرقی

وی افزود: با در نظر گرفتن راندمان تبدیل شلتوک به برنج سفید، میزان برنج سفید قابل استحصال استان بین ۲۹ هزار و ۶۴۰ تا ۳۳ هزار و ۹۸ تن برآورد می‌شود که با فرض راندمان تبدیل ۶۵ درصدی، این میزان به حدود ۳۲ هزار و ۱۱۰ تن برنج سفید خواهد رسید. این ارقام برآورد محاسباتی هستند و میزان نهایی تولید برنج سفید به کیفیت دانه، رطوبت محصول، میزان شکستگی و راندمان واحد‌های شالیکوبی بستگی دارد.

رحیم‌زاده با بیان اینکه شهرستان میانه جایگاه نخست تولید برنج استان را به خود اختصاص داده است گفت: در سال ۱۴۰۵، سطح زیرکشت برنج در این شهرستان حدود ۶ هزار و ۵۰۰ هکتار برآورد شده و پیش‌بینی می‌شود تولید شلتوک آن به ۳۳ هزار و ۸۰۰ تن برسد. با فرض راندمان تبدیل ۶۵ درصدی، میزان برنج سفید قابل استحصال از این مقدار شلتوک حدود ۲۲ هزار تن خواهد بود.

مدیر امور زراعت سازمان جهاد کشاورزی آذربایجان شرقی ادامه داد: پس از شهرستان میانه، شهرستان‌های خداآفرین، هوراند، کلیبر، جلفا، اهر و ترکمانچای از دیگر مناطق برنج‌خیز استان به شمار می‌روند که در تولید این محصول نقش دارند.

وی با اشاره به ارقام مورد استفاده در شالیزار‌های استان اظهار کرد: ارقام علی‌کاظمی، هاشمی و ارقام محلی در مناطق مستعد استان کشت می‌شوند. انتخاب رقم مناسب با توجه به شرایط اقلیمی، دسترسی به منابع آب، طول دوره رشد و ویژگی‌های کیفی محصول نقش مهمی در پایداری تولید و ارتقای کیفیت برنج دارد.

رحیم‌زاده همچنین از فعالیت ۱۶۰ دستگاه نشاکار و ۲۳۰ دستگاه کمباین برنج در شهرستان‌های استان خبر داد و افزود: توسعه مکانیزاسیون و استفاده مناسب از ماشین‌آلات کشاورزی می‌تواند به کاهش هزینه‌های تولید، افزایش سرعت عملیات زراعی و کاهش ضایعات برداشت کمک کند.

وی با تاکید بر ضرورت صیانت از منابع آب و خاک خاطرنشان کرد: مدیریت اصولی مصرف آب، استفاده از بذر سالم و خالص، تغذیه متعادل گیاه، کنترل تلفیقی آفات و بیماری‌ها و رعایت تناوب زراعی از مهمترین الزامات پایداری تولید برنج است. کشت پیوسته برنج در یک زمین، بدون ارزیابی وضعیت خاک و مدیریت مناسب بقایای گیاهی و منابع آب می‌تواند در بلندمدت موجب افت کیفیت خاک و افزایش فشار علف‌های هرز و عوامل بیماری‌زا شود.

مدیر امور زراعت سازمان جهاد کشاورزی آذربایجان شرقی تصریح کرد: افزایش بهره‌وری در زراعت برنج صرفاً با افزایش سطح زیرکشت محقق نمی‌شود، بلکه باید با مدیریت علمی مزارع، رعایت اصول به زراعی از جمله انتخاب تاریخ کشت و روش کشت مکانیزه و خشکه کاری و توصیه کودی متناسب با نیاز گیاه براساس آزمون خاک، بهبود مدیریت آب و ارتقای روش‌های خشک‌کردن و شالیکوبی، اجرای تناوبی زراعی، ضمن حفظ درآمد کشاورزان، کیفیت محصول و توان تولیدی اراضی نیز حفظ شود.

وی با بیان اینکه سرانه مصرف سالانه برنج در ایران حدود ۳۵ تا ۴۰ کیلوگرم برای هر نفر برآورد می‌شود؛ در حالی که میانگین جهانی آن حدود ۲۰ تا ۲۵ کیلوگرم است افزود: تغییر الگوی غذایی، شهرنشینی، نوسانات قیمت و شرایط اقلیمی از جمله عواملی هستند که می‌توانند بر میزان مصرف و انتخاب میان برنج داخلی و وارداتی تاثیر بگذارند. در این شرایط، افزایش بهره‌وری تولید داخلی، کاهش ضایعات و مدیریت پایدار منابع آب و خاک، از محور‌های مهم تقویت امنیت غذایی کشور به شمار می‌روند.